About this audiobook
William Blake (1757–1827), 18. yüzyıl sonu ve 19. yüzyıl başı İngiliz şiiri ve sanatının merkezi bir figürüdür; kariyeri şiiri, hayalî çizimi ve son derece bağımsız bir manevi tahayyülü kaynaştırdı. Romantik öncüler döneminde İngilizce yazan Blake, geleneksel dindarlıkları ve kentsel modernleşmenin faydacılığını reddetti; resim ve metni birlikte bastırmaya olanak veren bir kabartma oyma yöntemi olan illuminated printing'i geliştirerek görsel sembolizmi lirik şiirle bütünleştirdi. Bu alıntı, masumiyet Şarkıları (Songs of Innocence, 1789) ve Deneyim Şarkıları (Songs of Experience, 1794) adlı ikili eserlerden alınmıştır; Blake bu eşleştirilmiş yapıtlarla masumiyet ile deneyim, gençlik ile yaşlılık, iman ile kuşku arasında sürekli bir diyalog sahneledi. Londra'da bir esnaf ailesinde doğan Blake, İncilî ve mitik sembolizme dayanan aykırı bir peygamberî vizyon geliştirdi ve şiiri etik ve ruhsal bir ıslah aracı olarak gördü. Orijinal İngilizcesinde bu şiirler emek, sınıf, ırk ve dinsel duyguya berrak, sık sık müzikal bir dille değinir; yayınlandığı Georgiyen İngiltere bağlamı—sosyal çalkantılar ve yükselen Romantik duyarlılıklar—Blake'in geleneksel şiire ve toplumsal ortodoksluğa yönelik meydan okumasını biçimlendirdi.
Alıntının dizilişi—The Lamb, The Echoing Green, The Chimney-Sweeper, The Little Black Boy, The Divine Image—Blake'in halk ninnisi ve tekerleme formlarını radikal içerikle katmanlama tekniğini örnekler. The Lamb yaratılıştaki masumiyeti ve kutsalı keşfetmek için Mesihvari bir alçakgönüllülüğü çağırır; The Chimney-Sweeper çocuk emeğini ve toplumsal ikiyüzlülüğü, meleklerin ezilenleri kurtardığı hayalî bir anlatımla ortaya koyar; The Echoing Green toplumsal şenliği kutlarken gençliğin kaybına işaret eder; The Little Black Boy ırksal önyargı ve sömürgeci gücü yüzleştirir, rengin dışlayıcılığını ilâhî önünde ruhun birliğiyle karşılaştırır; The Divine Image ise Merhamet, Acıma, Barış ve Sevgi'yi insanlığı ve sanatı birleştiren temel ilahi nitelikler olarak yeniden kurgular. Bu parçalar topluca Blake'in eşitlikçi manevi vizyonunu ve şiirin adaletsizliği eleştirmesi, ahlaki algıyı eğitmesi gerektiği inancını ortaya koyar. Eserin etkisi Romantik dönemin şiirinin ötesine geçer ve sözcük, görüntü ile peygamberlik sentezini takdir eden; sanatı ahlaki ve toplumsal kavrayışa katmaya çağıran modernist ve görsel şairleri etkilemeye devam eder.
