O dwóch takich, co ukradli księżyc by Kornel Makuszyński

1Rozdział pierwszy, w którym ujrzymy miasto rodzinne Jacka i Placka

10Rozdział dziesiąty, w którym przez drogę Jacka i Placka przesuwa się cień matki

2Rozdział drugi, w którym Jacek i Placek napełniają struchlały świat krzykiem i trwogą

11Rozdział jedenasty, w którym Jacek i Placek spotykają złotych ludzi i dowiadują się dziwnych rzeczy o chlebie powszednim

3Rozdział trzeci, w którym dorastają nakrapiane ciała i czarne dusze Jacka i Placka

12Rozdział dwunasty, w którym Jacek i Placek odbywają podniebną podróż i wbrew chęci łowią ryby

4Rozdział czwarty, w którym opisane są sprawy tak smutne, że kropka po ostatnim słowie ze łzy jest zrobiona

13Rozdział trzynasty, w którym Jacek i Placek ujrzeli wielkie serce

5Rozdział piąty, w którym Jacek i Placek rozpoczynają poszukiwania takiego kraju, w którym ludzie nie pracują

14Rozdział czternasty, w którym Jacek i Placek budują wieżę, łzami spajając kamienie

6Rozdział szósty, w którym Jacek i Placek spotykają wielkiego filozofa Patałłacha

15Rozdział piętnasty, w którym Jacek i Placek po rozmowie z Niewidzialnym ukradli z nieba księżyc

7Rozdział siódmy, w którym ludzie i zwierzęta starają się nadaremnie puste głowy Jacka i Placka napełnić olejem mądrości

16Rozdział szesnasty, w którym Jacek i Placek dostają się w ręce straszliwych zbójów, których my wszyscy doskonale znamy

8Rozdział ósmy, w którym Jacek i Placek nie mogą wyjść ze zdumienia, ale wchodzą do nieznanego miasta

17Rozdział siedemnasty, w którym jedno słowo do drugiego się uśmiecha i tylko słowo: koniec — smutną ma minę

9Rozdział dziewiąty, w którym Jacek i Placek zdobywają wielką nagrodę i jeszcze większe lanie

O dwóch takich, co ukradli księżyc