Dlaczego wszystko musi mieć aplikację - historia świata, który zamienił przyciski na ikonki

By Adrian Oddwell

Listen with Sir Michael Caine™ and 1,000+ voices

Try for $0.00 Get for $7.80

Length3h 33m

About this audiobook

Istnieje bardzo charakterystyczny moment współczesnego życia, który większość ludzi przeżywa kilka razy dziennie. Człowiek chce zrobić coś bardzo prostego. Otworzyć drzwi. Zapłacić za parking. Zamówić kawę. Włączyć światło. A potem nagle słyszy zdanie, które brzmi niezwykle spokojnie i bardzo nowocześnie: „Proszę zrobić to w aplikacji”. W tym momencie pojawia się pytanie. Dlaczego wszystko musi mieć aplikację. Kiedyś rzeczy miały przyciski. Pokrętła. Uchwyty. Klucze. Każdy z tych elementów był zaprojektowany do jednej konkretnej czynności. Przycisk włączał światło. Klucz otwierał drzwi. Pilot podnosił bramę. Te systemy były szybkie, bezpośrednie i niemal niezauważalne. A potem pojawił się telefon. Telefon, który początkowo miał kilka prostych funkcji, bardzo szybko zaczął przejmować kolejne fragmenty codzienności. Najpierw komunikację. Potem zdjęcia. Potem zakupy. Potem transport. A potem nagle okazało się, że telefon chce również otwierać drzwi, sterować światłem, zamawiać kawę i przypominać o oddychaniu. Właśnie w tym miejscu zaczyna się ta książka. Nie jest to historia technologii. Nie jest to również historia aplikacji. To jest historia zdumienia. Bo kiedy człowiek zaczyna patrzeć na świat z niewielkiego dystansu, zaczyna zauważać bardzo ciekawy wzór. Coraz więcej rzeczy w codziennym życiu przestaje być rzeczami, a zaczyna być interfejsem. Brama przestaje być bramą. Staje się systemem dostępu. Lodówka przestaje być lodówką. Staje się panelem zarządzania żywnością. Prysznic przestaje być prysznicem. Staje się doświadczeniem sterowanym z telefonu. A nawet czynności biologiczne zaczynają być monitorowane przez aplikacje. Sen ma statystyki. Kroki mają wykresy. Oddychanie ma animacje. Człowiek zaczyna żyć w świecie, który coraz częściej istnieje pomiędzy rzeczywistością a ekranem telefonu. Ta książka jest próbą przyjrzenia się temu zjawisku z bardzo prostego punktu widzenia. Z punktu widzenia kogoś, kto patrzy na te wszystkie systemy po raz pierwszy i zadaje jedno spokojne pytanie. Ale właściwie dlaczego. Dlaczego otwieranie drzwi wymaga aplikacji. Dlaczego kupowanie kawy wymaga aplikacji. Dlaczego nawet trawnik może mieć aplikację. Każdy rozdział tej książki bierze jeden fragment codzienności i ogląda go z bardzo bliska. Bez złości. Bez moralizowania. Bez prób naprawiania świata. Jest tylko obserwacja. I zdumienie. Bo kiedy zaczyna się uważnie patrzeć na współczesną rzeczywistość, pojawia się bardzo ciekawy paradoks. Technologia często nie zmienia samej czynności. Człowiek nadal robi dokładnie to samo. Otwiera drzwi. Pije kawę. Parkuje samochód. Oddycha. Zmienia się tylko droga prowadząca do tej czynności. Coraz częściej prowadzi ona przez aplikację. Ta książka nie próbuje udowodnić, że aplikacje są złe. W wielu sytuacjach są niezwykle wygodne. Ułatwiają życie, oszczędzają czas i rozwiązują realne problemy. Ale jednocześnie wprowadzają do świata coś bardzo ciekawego. Warstwę interfejsu. Warstwę, która pojawia się pomiędzy człowiekiem a rzeczami. Pomiędzy człowiekiem a drzwiami. Pomiędzy człowiekiem a samochodem. Pomiędzy człowiekiem a kawą. Pomiędzy człowiekiem a światłem. A kiedy ta warstwa zaczyna obejmować coraz więcej elementów codzienności, pojawia się pytanie, które jest jednocześnie zabawne i trochę niepokojące. Czy istnieje jeszcze jakaś rzecz, która naprawdę może się przed nią obronić. Odpowiedź nie jest oczywista. I właśnie dlatego ta historia jest tak fascynująca. Bo być może żyjemy w pierwszym momencie historii, w którym człowiek zaczyna zauważać, że rzeczywistość powoli zamienia się w zbiór ikon na ekranie telefonu. A kiedy rzeczywistość zaczyna przypominać ekran telefonu, pojawia się bardzo dziwne uczucie. Uczucie, że świat stał się trochę bardziej cyfrowy. I trochę bardziej absurdalny. Publikacja została przygotowana z wykorzystaniem narzędzi wspomagających proces twórczy, w tym rozwiązań opartych o sztuczną inteligencję. Ostateczna koncepcja, struktura i redakcja należą do autora.

Satire