
Gargantua i Pantagruel
De François Rabelais (tłum. Tadeusz Boy-Żeleński)Duração30h 24m
Detalhes do audiolivro
Avaliação★★★★ 4,1 (1,7 mil)
Inclui Goodreads, LibraryThing, StoryGraph, Amazon
GêneroGeneral Fiction
Duração30 h 24 min
Narrado porOuça com mais de 1.000 vozes
FormatoeBook com áudio
IdiomaPolonês
Sumário
1Gargantua i Pantagruel
2Od tłumacza
3Księga pierwsza
4Żywot wielce przeraźliwy wielkiego Gargantui, ojca Pantagruelowego, niegdy skomponowany przez mistrza Alkofrybasa, Abstraktora Piątej Esencji
5Księga pełna pantagruelizmu
Mostrar todos os capítulosVer menos
6Przedmowa autora
7Rozdział pierwszy. O genealogii i starożytności rodu Gargantui
8Rozdział drugi. Fidrygałki faszerowane, znalezione w starożytnej budowli
9Rozdział trzeci. Jako Gargantua jedenaście miesięcy pozostawał w żywocie matki
10Rozdział czwarty. Jako Gargamela, nosząc w żywocie Gargantuę, spożyła wielką dzieżę flaków
11Rozdział piąty. Pogwarki pijackie
12Rozdział szósty. Jako Gargantua przyszedł na świat w sposób bardzo osobliwy
13Rozdział siódmy. Jakim sposobem Gargantua otrzymał imię i jak zwąchał się z winkiem
14Rozdział ósmy. Jak odziewano Gargantuę
15Rozdział dziewiąty. Barwy ubioru Gargantui
16Rozdział dziesiąty. O tym, co oznacza kolor biały i niebieski
17Rozdział jedenasty. Młode lata Gargantui
18Rozdział dwunasty. O misternych konikach Gargantui
19Rozdział trzynasty. Jak Tęgospust poznał bystrość dowcipu Gargantui po jego wynalazku nowego utrzyjzadka
20Rondo
21Rozdział czternasty. Jako Gargantua kształcony był przez pewnego teologa w alfabecie łacińskim
22Rozdział piętnasty. Jako Gargantuę powierzono innym pedagogom
23Rozdział szesnasty. O podróży Gargantui do Paryża, o ogromnej kobyle, która go dźwigała i jako ta wytępiła wszystkie końskie muchy w okolicy
24Rozdział siedemnasty. Jako Gargantua oblał swoje powitanie z Paryżanami i jako zabrał wielkie dzwony z kościoła Najświętszej Panny
25Rozdział osiemnasty. Jako Janotus Berdysz został wysłany w poselstwie, aby skłonić Gargantuę do oddania dzwonów
26Rozdział dziewiętnasty. Przemowa, jaką mistrz Janotus Berdysz wygłosił do Gargantui, aby go skłonić do oddania dzwonów
27Rozdział dwudziesty. Jako teolog zabrał swoje sukno i jako wszczął proces przeciw sorbonistom
28Rozdział dwudziesty pierwszy. Nauki i obyczaje Gargantui wedle dyscypliny jego profesorów Sorbonosłów
29Rozdział dwudziesty drugi. Zabawy Gargantui
30Rozdział dwudziesty trzeci. Jako Ponokrates ujął Gargantua w taką dyscyplinę, iż ani godzina w dniu nie szła na marne
31Rozdział dwudziesty czwarty. Jak Gargantua spędzał czas, kiedy pora była dżdżysta
32Rozdział dwudziesty piąty. Jako między piekarzami kołaczy z Lerny a pasterzami z kraju Gargantui wszczęły się wielkie swary, z których zasię zrodziły się długie wojny
33Rozdział dwudziesty szósty. Jako mieszkańcy Lerny z rozkazania swego monarchy Żółcika, napadli niespodzianie pasterzy króla Tęgospusta
34Rozdział dwudziesty siódmy. Jako pewien mnich z Selii ocalił obejście klasztorne od napaści nieprzyjaciół
35Rozdział dwudziesty ósmy. Jako król Żółcik wziął szturmem Skałę Klermoncką i jako niechętnie a z żalem Tęgospust podjął wojnę
36Rozdział dwudziesty dziewiąty. Treść listu napisanego do Gargantui przez Tęgospusta
37Rozdział trzydziesty. Jako Ulrych Swędzimir wysłany został w poselstwie do Żółcika
38Rozdział trzydziesty pierwszy. Przemówienie posła Swędzimira do króla Żółcika
39Rozdział trzydziesty drugi. Jako Tęgospust dla okupienia pokoju kazał oddać kołacze
40Rozdział trzydziesty trzeci. Jako niektórzy wodzowie Żółcika swymi zbyt gorącymi radami wpędzili go w ostateczne niebezpieczeństwo
41Rozdział trzydziesty czwarty. Jako Gargantua opuścił miasto Paryż, aby ratować swój kraj, i jak Gymnastes spotkał się z nieprzyjaciółmi
42Rozdział trzydziesty piąty. Jako Gymnastes zgrabnie uśmiercił kapitana Flaczka i innych ludzi Żółcikowych
43Rozdział trzydziesty szósty. Jako Gargantua zburzył zamek Wedeński i jako przebyli bród
44Rozdział trzydziesty siódmy. Jako Gargantua, czesząc włosy, wyczesał siła kul armatnich
45Rozdział trzydziesty ósmy. Jako Gargantua zjadł w sałacie sześciu pielgrzymów
46Rozdział trzydziesty dziewiąty. Jak Gargantua podejmował mnicha, który zabawiał się przy wieczerzy wdzięcznymi pogwarki
47Rozdział czterdziesty. Dlaczego mnichy są w ohydzie u całego świata i dlaczego jedni mają większe nosy, a drudzy mniejsze
48Rozdział czterdziesty pierwszy. O tym, jako mnich uśpił Gargantuę, i o jego godzinkach i brewiarzu
49Rozdział czterdziesty drugi. Jako mnich dodawał ducha kompanom i jako zawisnął na drzewie
50Rozdział czterdziesty trzeci. Jako podjazd króla Żółcika natknął się na Gargantuę i jako mnich zabił kapitana Pukawkę, a potem wpadł w ręce nieprzyjaciół