Dla dziewięcioletniej Zosi, o włosach koloru jesiennych liści, Noc Andrzejkowa to najmagiczniejszy czas w roku. Mieszka w Wierzbówce, a jej babcia Czesława, mistrzyni tradycji i opowieści, obiecała, że w tym roku Zosia po raz pierwszy weźmie udział w dorosłych wróżbach.
Lanie wosku, rzucanie jabłkowej skórki i tajemnicze lustro – każda wróżba odsłania przed Zosią strzępki przyszłości: podróż, nowe znajomości i litery, które mogą oznaczać wielką miłość. Jednak najbardziej intrygujący jest szept, który słyszy w lustrze: "Nie bój się kroczyć swoją drogą... Twoje serce zna prawdę."
Zosia zaczyna rozumieć, że andrzejkowe przepowiednie nie są magicznym wyrokiem, ale kluczami, które otwierają drzwi do jej własnego potencjału. Czy dziewczynka odnajdzie w sobie odwagę, by podążać za głosem serca i udowodnić, że prawdziwa magia tkwi w naszych codziennych wyborach, a nie w woskowych figurkach?
